Na miejsce

Polega na odesłaniu psa na wybrany obszar (proponujemy kocyk, bo jest najbardziej mobilny), z którego nie wolno mu zejść do wydania komendy zwalniającej; pozycja psa jest mniej istotna, ponieważ warto pozwolić mu na wygodne przekręcanie się, jeśli ma spędzić na miejscu dłuższą chwilę.

Komendę wykorzystujemy zawsze kiedy chcemy odesłać psa na pewną odległość od siebie, na przykład w celu uniemożliwienia występowania zachowania niepożądanego (jak żebranie przy stole, skakanie na gości czy kradzenie kiełbasek z grilla) lub odizolowanie psa na chwilę – do stosowania zarówno w domu, jak i poza domem: na spacerze, w restauracji, na wizycie u rodziny czy podczas pobytu w hotelu. Wysyłanie psa na kocyk, może stanowić ponadto wstęp do nauki spokojnego pozostawania w kenelu.

1 etap: budowanie skojarzenia, że kocyk karmi

Ustaw się tak, żeby koc był po Twojej prawej stronie a pies po Twojej lewej lub na wprost Ciebie. Do prawej ręki weź smakołyk i podsuń go psu pod nos, a następnie spokojnym ruchem naprowadź go tak, jakbyś chciał narysować literę J tak, aby pies wszedł 4 łapami na koc i odwrócił się w Twoją stronę – wtedy pochwal go i wyrzuć smakołyki na koc, czasem jeden, czasem kilka.

2 etap: naprowadzanie do pozycji i wycofanie smakołyka z naprowadzającej dłoni

Ustaw się tak, żeby koc był po Twojej prawej stronie a pies po Twojej lewej lub na wprost Ciebie. Pracuj tak samo, jak w 1. etapie, ale raz na kilka powtórek oszukaj psa – udaj, że sięgasz po smakołyk, ale naprowadź go pustą dłonią; kiedy pies wejdzie na koc, poczekaj aż przybierze pozycję leżącą lub siedzącą (sam z siebie, nie wydawaj żadnych dodatkowych komend), jak najszybciej drugą ręką dorzuć jedzenie do naprowadzającej wcześniej na pozycję dłoni. Stopniowo stosuj oszustwa coraz częściej tak, aby w ciągu kilku dni dojść do 100% naprowadzania na pustą rękę (dorzut nagrody jest zawsze), a pies za każdym razem kładzie się lub siada na kocu.

3 etap: wprowadzenie komend i ograniczenie gestu

Ustaw się tak, żeby koc był po Twojej prawej stronie a pies po Twojej lewej lub na wprost Ciebie. Wypowiedz komendę „na miejsce”, po czym naprowadź psa na przyjęcie pozycji gestem; kiedy znajdzie się na kocu w pozycji leżącej lub siedzącej, wydaj nagrodę (dorzuć do lewej dłoni) i zwolnij psa („koniec”), kiedy nadal jest w pozycji. UWAGA! Pamiętaj, aby zawsze najpierw pojawiało się słowo, potem gest (nie równocześnie) – dzięki temu pies docelowo będzie reagował zarówno na samą komendę słowną, jak i samą komendę optyczną. Z każdą powtórką staraj się, aby gest stawał się coraz mniejszy (dąż do pozycji wyprostowanej, tylko ze wskazywaniem palcem koca), ale nadal nagradzaj tylko te powtórki, kiedy pies położy się lub usiądzie na kocu. UWAGA! Możesz nauczyć psa chodzenia na miejsce w reakcji na dźwięk dzwonka/domofonu. W tym celu nagraj swój dzwonek/domofon i zawsze przed wydaniem komendy „na miejsce” puść nagranie.

4 etap: wysyłanie z dystansu

Pracuj jak w etapie 3., ale przed wydaniem komendy z każdą powtórką próbuj odsunąć się na pół kroku od koca. W przypadku, kiedy pies „nie trafi” na koc, zignoruj taką powtórkę i wykonaj ćwiczenie jeszcze raz, wysyłając go na miejsce z mniejszej odległości.

5 etap: wprowadzenie rozproszeń

Wyślij psa na miejsce i stań blisko niego. Możesz poprosić pomocnika, aby podchodził do drzwi i poruszał klamką/zamkiem, pukał do drzwi, poruszał się po korytarzu lub na zewnątrz rzucał piłkę, przechodził obok z jedzeniem itp. Ty w tym czasie staraj się pomagać psu utrzymać pozycję głosem i dorzucaniem co jakiś czas (najpierw bardzo często, stopniowo coraz rzadziej) smakołyków na koc. W przypadku, gdy pies zerwie pozycję, jak najszybciej popraw go i wprowadź z pomocnikiem to samo rozproszenie, ale z mniejszą intensywnością, np. cichsze zapukanie czy podrzucenie piłki zamiast jej wyrzut. Pies wstaje z koca dopiero po komendzie zwalniającej („koniec”).